Blog post

Πώς μου ήρθε η ιδέα για το όνομα “In The Pastel Bag”

By Joanna Kats

Όταν αποφάσισα να δημιουργήσω το προσωπικό blog μου, με συμβούλεψαν να φτιάξω λογαριασμό στο Facebook. Μου εξήγησαν πως έτσι θα μπορούσα να συνδεθώ με τους αναγνώστες, να επικοινωνώ μαζί τους και να μοιράζομαι ιστορίες. Και είχαν δίκιο. Πρόσφατα με ρώτησαν στο Facebook πώς μου ήρθε η ιδέα για το όνομα In The Pastel Bag.

Χμ, υπάρχει μία ιστορία πίσω από το όνομα. Βρίσκω πως είναι μία ωραία  ιστορία, όπως κάθε ιστορία που πηγάζει από την καρδιά. Ελπίζω να τη χαρείτε…

Λοιπόν, είμαι στην Αγγλία και συνεργάζομαι με μία κοινωνική οργάνωση από γυναίκες για γυναίκες. Ένα από τα προγράμματα της οργάνωσης είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας μας με τη διεθνή οργάνωση εθελοντών Alternatives to Violence Project, γνωστή ως AVP. Ο σκοπός της AVP, η εκπαίδευση στην επίλυση συγκρούσεων και στην βελτίωση των σχέσεων με τους άλλους στην βάση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και κατανόησης.

Η φίλη μου και εγώ στηρίζουμε την κοινή δράση ως συντονίστριες/επιμορφώτριες. Ξεκινά η εκπαίδευσή μας και η συμμετοχή σε εργαστήρια της AVP. Με ευχάριστο τρόπο, μέσα από ειδικές δραστηριότητες και παιχνίδια, βλέπουμε στην πράξη πώς μπορούμε να αξιοποιούμε προσωπικές εμπειρίες ως πηγή μάθησης και ανάπτυξης. Επιμορφωτές και εκπαιδευόμενοι, διδάσκουμε και διδασκόμαστε, μοιραζόμαστε και εμπιστευόμαστε, παίζουμε και δημιουργούμε.

Ένα από τα εργαστήρια ξεκινά με τη δραστηριότητα της τσάντας (the bag). Η βασική επιμορφώτρια εμφανίζεται με μία άδεια τσάντα. Για ποιον λόγο; Σκεφτείτε γιατί χρησιμοποιούμε μία οποιαδήποτε τσάντα. Σκεφτείτε τώρα πώς μπορούμε να αρχίσουμε να εμπιστευόμαστε άτομα που μόλις έχουμε γνωρίσει. Βάλτε τα δύο κομμάτια μαζί και έχετε  την απάντηση.

Στην άδεια τσάντα, θα αφήσουμε μέσα οτιδήποτε μας απασχολεί και μπορεί να σταθεί εμπόδιο στη δημιουργία μίας κοινότητας. Σε ένα κομμάτι χαρτί, σημειώνουμε τυχόν προβλήματα της καθημερινότητας, δύσκολα συναισθήματα, φόβους, και το βάζουμε μέσα. Η τσάντα κλείνει και μεταφέρεται σε άλλον χώρο. Με συμβολικό τρόπο, τώρα είμαστε σε θέση να ακούσουμε και να γνωρίσουμε τους άλλους, ανεπηρέαστοι από απαιτητικές καταστάσεις του παρόντος. Η τσάντα ανοίγει στο τέλος της συνάντησης, για όσους θελήσουν να πάρουν πίσω το χαρτί τους.

Έρχεται η στιγμή που αφήνω πίσω μου την Αγγλία για να επιστρέψω στην Ελλάδα. Συμβολικά, σε μία τσάντα βάζω προβληματισμούς, ανησυχίες και αγωνίες, αυτή την φορά, για το μέλλον. Πίσω στην Ελλάδα, ανοίγω την τσάντα και διαπιστώνω πως υπάρχει ένας χάρτης για το μέλλον. Βλέπετε, οι προβληματισμοί έκρυβαν μέσα τους όσα έμαθα για τη ζωή κοντά σε γυναίκες και άντρες που μετέτρεψαν την αποτυχία σε έμπνευση, την απογοήτευση σε κατανόηση, τον φόβο σε εμπιστοσύνη. Συμβολικά, το όνομα του blog είναι μία υπενθύμιση πως αυτά που μεταφέρουμε στην τσάντα μας μπορεί να είναι ένα βάρος, μπορεί να είναι και ένας προορισμός στη ζωή.

Η τσάντα είναι σε παστέλ χρώματα. Είναι τα χρώματα του ουρανού που σαν αρχίζει να δύει ο ήλιος, μας ζητά να κοιτάξουμε ψηλά και μέσα από τα σύννεφα, να δούμε τα όνειρά μας. Και βλέπουμε πως υπάρχει θέση για τα όνειρα όλων και χαμογελάμε. Στην παστέλ τσάντα υπάρχει θέση για σκέψεις, ιστορίες και δράσεις που μας κάνουν να χαμογελάμε στη ζωή.

Να έχετε μία δημιουργική βδομάδα!

Φωτογραφία: Camil Tulcan

Sharing is caring!

Αφήστε το Σχόλιο σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *