Blog post

Τομ και Τζέρυ: Εσείς με ποιον ήσασταν;

By Joanna Kats

Μία φωτογραφία στο Facebook μου θύμισε την παλιά αγαπημένη σειρά κινουμένων σχεδίων Τομ και Τζέρυ. Οι δύο πρωταγωνιστές είναι ξαπλωμένοι στο κρεβάτι. Ο ένας προσπαθεί να σκεπαστεί και ο άλλος τον σπρώχνει, τον ρίχνει κάτω και κρατά το κάλυμμα για τον εαυτό του. Η εικόνα αυτή μου θύμισε πόσο στεναχωριόμουν για τον έναν από τους δύο.

Ποιο τo θέμα της σειράς Τομ και Τζέρυ; Η αντιπαλότητα μεταξύ του μεγαλόσωμου γάτου Τομ και του μικρόσωμου ποντικού Τζέρυ. Πεδίο δράσης, το σπίτι που φιλοξενεί επίσημα τον Τομ και ανεπίσημα τον Τζέρυ. Κυνηγητό και δυνατή μουσική να συνοδεύει τη δράση, να ξαφνιάζει, να συγκινεί. Χωρίς διάλογο, μόνο κάποια χαχανητά ακούγονται και κάποιες φωνές αγωνίας.

Τομ και Τζέρυ: Οι πρωταγωνιστές 

Ο Τομ έχει τον δικό του χώρο στο σπίτι και φαίνεται να περνά καλά. Ο Τζέρυ είναι ο απρόσμενος γείτονας που μένει σε μία τρύπα μέσα στο σπίτι. Ο Τομ είναι γεμάτος αποφασιστικότητα και ενέργεια. Ο Τζέρυ διαθέτει τσαχπινιά και ξέρει να ελίσσεται. Ο Τομ υστερεί σε κάτι που ο Τζέρυ διαθέτει σε εντυπωσιακό βαθμό: φυσική δύναμη. Ο μικρόσωμος Τζέρυ σηκώνει με άνεση βάρη που μπορεί να δυσκολεύουν τον Τομ. Πώς να νιώθει άραγε ο γάτος γι’ αυτό;

Η δράση 

Κάθε επεισόδιο ξεκινά με τον Τομ να σχεδιάζει να πιάσει τον Τζέρυ στα χέρια του. Όχι, όχι για τον λόγο που μία γάτα κυνηγά ένα ποντίκι εκτός τηλεόρασης. Για ποιον λόγο; Για να αποδείξει πως αυτός είναι ο δυνατός της παρέας. Ή για να κερδίσει την εύνοια κάποιου ανθρώπου που του ζητά να πιάσει τον Τζέρυ.

Όσο κι αν προσπαθεί, ο Τομ δεν τα καταφέρνει. Ο Τζέρυ πάντα βρίσκει έναν τρόπο να ξεφεύγει. Ακόμη κι αν κάποιο βάζο έχει σπάσει, κάποιο κομμάτι τυρί έχει πάρει από το ψυγείο, κάποια βρύση έχει αφήσει ανοιχτή. Πάντα την πληρώνει ο Τομ. Πάντα τρώει κατσάδα ο Τομ. Όχι, δεν δικαιολογώ τις ενέργειες του Τομ. Όμως αυτό που συνήθως του συμβαίνει δεν είναι δίκαιο. Το τονίζω! Δεν φταίει μόνο αυτός!

<img src="επιλογή.jpg" alt="τομ και τζέρυ με ποιον είσαστε">
Σκανδαλιάρικα και χαριτωμένα

Με ποιον ήμουν τότε

Ε ναι, ήμουν με τον Τομ. Στεναχωριόμουν για τον Τομ. Αυτό που προσπαθεί να αποδείξει τον βάζει σε μπελάδες. Τον κάνει να δείχνει αβοήθητος. Και φαίνεται να μην καταλαβαίνει πως ο Τζέρυ το γνωρίζει. Αλλιώς γιατί να τον τσιγκλά; Σωστά, δεν συμφωνώ με τις πράξεις του Τομ. Ούτε το θεωρώ δίκαιο ο Τζέρυ να προσπαθεί να του την φέρει. Για μένα, αυτό δείχνει εκδικητικότητα. Ποιο το όφελος! Δεν είναι ωραίο να βάζει την ουρά του Τομ στην πρίζα για να πάθει ηλεκτροπληξία, ή να κόβει το κλαδί του δέντρου όπου σκαρφάλωσε ο Τομ για να πέσει.

Ξέρω, κάθε παιδική σειρά προσπαθεί να περάσει ένα μήνυμα. Να προετοιμάσει τα παιδιά για τον κόσμο των ενηλίκων, χωρίς να δημιουργεί φόβο. Τότε, σαν παιδί, ένιωθα την ανάγκη να πάρω θέση! Να προστατέψω τον Τομ. Να πω στον Τζέρυ να βάλει μία τελεία στις δικές του σκανταλιές. Μα πάλι έδεσε την ουρά του Τομ στο πόδι του τραπεζιού;

Με ποιον είμαι σήμερα

Ημέρες του Πάσχα, θυμάμαι κάτι που τότε μου είχε διαφύγει. ΟΚ, η σχέση μεταξύ Τομ και Τζέρυ χαρακτηρίζεται από ανταγωνιστικότητα. Υπάρχει όμως και μία φιλικότητα. Έτσι θα χαρακτηρίσω το γεγονός πως κάθε φορά που ένας από τους δύο (πραγματικά) κινδυνεύει, ο άλλος προσπαθεί να τον σώσει. Ή όταν ένα μωρό κινδυνεύει, προσπαθούν μαζί να το σώσουν. Ενώνουν τις δυνάμεις τους. Οι διαφορές μπορούν να περιμένουν.

Αν λοιπόν με ρωτήσετε με ποιον είμαι σήμερα, θα σας απαντήσω μονολεκτικά: Τομ. Μετά από σκέψη μάλλον θα προσθέσω πως υπάρχει κάτι που αναγνωρίζω στον Τζέρυ. Τις φορές που ο Τομ βρίσκεται σε κίνδυνο, ο Τζέρυ είναι εκεί, δίπλα του, να τον βοηθήσει.

Αυτό δεν είναι το νόημα του Πάσχα;

{Καλό Καθολικό Πάσχα} 

Φιλικά, Τζοάννα

Tom and Jerry story through PNG images

Sharing is caring!

Comments (10)

  • διονύσης

    28 Απριλίου 2019 at 11:42

    Καλημέρα! Μια και η επόμενη ανάρτηση με τις πασχαλινές ευχές και τα γεφύρια προς τους ανθρώπους δεν έχει χώρο για σχόλια, πέρασα από ‘δω να ευχηθώ και να αφήσω και ένα ωραίο βιβλίο για τα γεφύρια:
    https://www.politeianet.gr/books/9789600356571-andric-ivo-kastaniotis-to-gefuri-tou-drinou-201060

    Χρόνια πολλά, Τζοάννα

    1. By Joanna K

      14 Μάϊου 2019 at 16:31

      Το Γεφύρι του Δρίνου
      …ένα βαλκανικό χρονικό τεσσάρων αιώνων Ιστορίας, τεσσάρων θρησκειών και τριών εθνοτήτων που μοιράζονται τον ίδιο τόπο, την πόλη Βίσιεγκραντ στη Βοσνία. Στο κέντρο όλων αυτών το γεφύρι, αμετακίνητο από τη θέση του, σαν το πεπρωμένο που διατρέχει πότε φωτεινό και πότε σκοτεινό τις ανθρώπινες ζωές.
      (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

  • ainafets

    24 Απριλίου 2019 at 18:58

    Ευχαριστώ για το κόπι-πάστα (!) του κειμένου που σου έστειλα με mail!
    Δεν ξέρω αν θα εμφανιστεί αυτό το σχόλιο, η «μαγισσούλα» δεν τα πάει καλά με τα μπλογκομαγικά!
    ΑΦιλάκια πολλά πολλά!

  • to e-periodiko mas

    23 Απριλίου 2019 at 17:53

    Κι εγώ ήμουν με τον Τομ! Ήταν τόσα πολλά αυτά που κατά καιρούς περνούσε ο καημένος για χάρη του Τζέρυ, ειδικά απέναντι στα μάτια της Γιαγιάς, που τον συμπονούσα και νευρίαζα με τον τρισχαριτωμένο ποντικούλη!!
    Πόσα μου έφερε στο νου η ανάρτησή σου Τζοάννα μου!! Την απόλαυσα!
    Πολλά φιλιά
    Καλή Ανάσταση
    Μαρίνα

    1. Joanna K.

      23 Απριλίου 2019 at 21:37

      Καλησπέρα Μαρίνα
      Χαίρομαι που σου άρεσε η ανάρτηση. Και που ήσουν follower (με σημερινά δεδομένα) του Τομ – ωραία, να μεγαλώνει το fan club του! Και ναι, και ο Τομ και ο Τζέρυ, κάτι είχαν να μας πουν.
      Αντεύχομαι Καλή Ανάσταση

  • ainafets

    23 Απριλίου 2019 at 13:02

    Δοκιμή για καλό Πάσχα μια και δεν με δέχεται το σύστημα twitter!

    1. Joanna K.

      23 Απριλίου 2019 at 21:30

      Ας το στείλουμε διακοπές, το twitter, να ξεκουραστεί. Εμείς θα χαρούμε τις ημέρες του Πάσχα, και τις βόλτες μας, στην εξοχή ή στην πόλη
      Καλό Πάσχα στη μαγισσούλα της παρέας

    2. Joanna K.

      24 Απριλίου 2019 at 08:57

      H Ainafets, η μαγισσούλα της παρέας έκανε…τα μαγικά της και με email έστειλε σχόλιο – απάντηση στο ερώτημα των παιδικών μας χρόνων. Μαγισσούλα, ευχαριστώ που έκανες αυτόν τον δημιουργικό κόπο – θα το δω σαν δώρο του Πάσχα 🙂 Επιτέλους, έμαθα τα σύμβολα του χαμόγελου!
      _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

      Χι χι! και με τους δυο… πια! 😉
      Αν και όταν ήμουν παιδί σαφώς και ήμουν με τον Τζέρυ, μια και οι γάτες ήταν ενοχλητικό είδος (είχαμε πάντα σκυλί στο σπίτι!) άσε που για ένα διάστημα κυκλοφορούσα μ’ ένα άσπρο ποντικάκι στον ώμο, τον Παμπούκι! 😛
      Τώρα που συμφιλιώθηκα με τους γάτους, μου είναι και τα δυο ζωάκια αγαπητά! 😉
      Για δες παλιά ποστ, περί ποντικιών:

      https://ainafetst.wordpress.com/2012/05/04/pour-moi/

      https://ainafetst.wordpress.com/2011/11/29/solutions/

  • διονύσης

    21 Απριλίου 2019 at 16:55

    Ώστε, λοιπόν, έχει και τη συμμορία του ο Τομ, ε;

    ΚΙ όμως.. Δεν είχα σκεφτεί ποτέ να πάω με το μέρος του ενός ή του άλλου. Φαίνεται πως το έχουν φτιάξει έτσι έξυπνα, ώστε να μην μπορεί να επικρατήσει κανείς στην αιώνια πάλη τους, οπότε, να μην είναι απλό κάποια στιγμή να είσαι ο .. «υπέρ αδυνάτου» λόγος.
    Όταν με έβαλες να διαλέξω, μου ήρθε στο μυαλό εκείνη η σκηνή κατά την οποία ο ένας (Τομ..) κυνηγάει τον άλλο και δεν μπορεί να τον πιάσει και κάποια στιγμή δημιουργείται μια κυκλική πορεία, μια περιστρεφόμενη ιλιγγιωδώς μάχη των δύο, η οποία καταγράφεται με κυκλικές γραμμές.. Φαύλος κύκλος. Ο ένας είναι δυνατός, αλλά αγαθός, ο άλλος είναι ο αδύναμος αλλά και ο πανούργος.

    Αυτό, πάντως, που συνασπίζονται στον κοινό εχθρό, πολύ ελληνικό!

    Λοιπόν, ελαχίστως σχετικό, αλλά, ελπίζω, ωραίο:

    Che fece . . . . il gran rifiuto

    Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
    που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι
    να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος το ’χει
    έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα
    πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.

    Ο αρνηθείς δεν μετανιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,
    όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
    εκείνο τ’ όχι — το σωστό — εις όλην την ζωή του.

    Κ. Καβάφης

    Καλή βδομάδα, Τζοάννα

    1. Joanna K.

      22 Απριλίου 2019 at 19:41

      Ε ναι, ο Τομ έχει σήμερα πιστούς followers που του κάνουν πολλά like! Κάποια τα μοιράζεται με τον Τζέρυ – κάποια. Όταν οι δύο τους αφήνουν τις διαφορές τους στην άκρη για το κοινό συμφέρον.
      Με ενδιαφέρον βλέπω πως όλα μπορεί να συνδέονται. Πως μπορεί να υπάρχει σχέση μεταξύ διαφορετικών πραγμάτων. Η πάλη μεταξύ του Τομ και του Τζέρυ μας κάνει να σκεφτούμε πόσα «όχι» έχουμε πει, πόσα επηρέασαν την καθημερινότητά μας και πόσα έγιναν «ναι» στην πορεία – μετά από πάλη μέσα μας.
      Καλή μας βδομάδα

Αφήστε το Σχόλιο σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *