Blog post

Οτιδήποτε μας απασχολεί στο παρόν μπορεί να γίνει ένας χάρτης για το μέλλον

26 Σεπτεμβρίου 2020By Joanna IK

Γνωρίζοντας Εμάς

Καλησπέρα!! Πώς είμαστε!! Πώς παν τα κέφια!! Η πρωινή βροχούλα συνεχίζει να χτυπά διακριτικά στο παράθυρο. Θέλει να μου πει πως το καλοκαίρι τέλειωσε. Οι ανέμελες βουτιές στη θάλασσα, οι ζεστές βόλτες στην παραλία, το δροσερό καφεδάκι στα βραχάκια, μια γλυκιά ανάμνηση. Επιστροφή στην βάση – στη δουλειά, στο σχολείο, στις υποχρεώσεις της καθημερινότητας του φθινοπώρου.

Για μένα, η επιστροφή στην βάση συνοδεύεται με μια μικρή στεναχώρια – ένα εργασιακό θέμα που νόμιζα πως είχε επιλυθεί. Φαίνεται πως έκανα λάθος. Πολλά τα γιατί, πολλές οι σκέψεις. Με την αίσθηση πως τώρα περνώ τα πρωινά μου περισσότερο μέσα στις σκέψεις και λιγότερο με δράση, ξεκινώ να θυμηθώ ποια αίσθηση, ποια πεποίθηση με οδήγησε πριν λίγα χρόνια σε μια σημαντική απόφαση. Να επιστρέψω στην παλιά μου βάση, μια από τις ομορφότερες πόλεις του κόσμου (άμα δεν παινέψουμε το σπίτι μας..🙂). Να ασχοληθώ με το blogging. Και να κρεμάσω στην είσοδο του e-σπιτιού μου την πινακίδα In The Pastel Bag. Μα βέβαια, η πεποίθηση πως οτιδήποτε μας απασχολεί στο παρόν μπορεί να γίνει ένας χάρτης για το μέλλον.

Η αρχή της ιστορίας: Στα χρόνια της Αγγλίας

Είμαι στην Αγγλία και συνεργάζομαι με μια κοινωνική οργάνωση από γυναίκες για γυναίκες. Τα προγράμματα που υλοποιούμε απευθύνονται σε κάθε γυναίκα που θέλει κάτι να αλλάξει στη ζωή της, σε έναν ή περισσότερους τομείς. Και θέλει να λάβει στήριξη και γνώση που θα την οδηγήσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ένα από τα προγράμματα της οργάνωσης είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας μας με τη διεθνή οργάνωση εθελοντών Alternatives to Violence Project, γνωστή ως AVP. Ο σκοπός της AVP, η εκπαίδευση στην επίλυση συγκρούσεων και στην βελτίωση των σχέσεων με τους άλλους στην βάση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και κατανόησης. Το επιθυμητό αποτέλεσμα, ο περιορισμός της βίας και η υιοθέτηση εναλλακτικών στάσεων και συμπεριφορών.

Η φίλη μου κι εγώ στηρίζουμε την κοινή δράση ως συντονίστριες – επιμορφώτριες. Ξεκινά η εκπαίδευση μας με τη συμμετοχή σε εργαστήρια της AVP. Με ευχάριστο τρόπο, μέσα από ειδικές δραστηριότητες και παιχνίδια, βλέπουμε στην πράξη πώς μπορούμε να αξιοποιούμε προσωπικές εμπειρίες ως πηγή μάθησης και ανάπτυξης.

Επιμορφωτές και εκπαιδευόμενοι, διδάσκουμε και διδασκόμαστε, μοιραζόμαστε και εμπιστευόμαστε, παίζουμε και δημιουργούμε. Μαθαίνουμε από τους άλλους και μαζί με τους άλλους. Κάτι που μας κάνει να νιώθουμε πως είμαστε ενεργά μέλη μιας δεμένης κοινότητας. Τι εννοώ όταν λέω ‘δεμένη’; Νιώθουμε πως όλοι έχουμε έναν ρόλο κι έναν σκοπό εκεί, κάτι που μας τιμά και μας υπενθυμίζει την αξία μας ως άτομα.

Μπροστά σε μια άδεια τσάντα

Ένα από τα εργαστήρια ξεκινά με τη δραστηριότητα της τσάντας (the bag). Η βασική επιμορφώτρια εμφανίζεται με μια άδεια τσάντα. Για ποιον λόγο; Σκεφτείτε γιατί χρησιμοποιούμε μία οποιαδήποτε τσάντα. Κάτι θέλουμε να βάλουμε μέσα. Σκεφτείτε τώρα πώς μπορούμε να αρχίσουμε να εμπιστευόμαστε άτομα που μόλις έχουμε γνωρίσει. Κάτι χρειάζεται να αφήσουμε στην άκρη, όπως φόβος και διστακτικότητα. Βάλτε τα δύο κομμάτια μαζί κι έχετε την απάντηση.

Στην άδεια τσάντα, θα αφήσουμε μέσα οτιδήποτε μας απασχολεί και μπορεί να σταθεί εμπόδιο στη δημιουργία μιας κοινότητας. Σε ένα κομμάτι χαρτί, σημειώνουμε τυχόν προβλήματα της καθημερινότητας, δύσκολα συναισθήματα, φόβους και φοβίες, ανασφάλειες και ανησυχίες, και το βάζουμε μέσα. Η τσάντα κλείνει και μεταφέρεται σε άλλον χώρο, μακριά από τον χώρο συνάντησης. Με συμβολικό τρόπο, τώρα είμαστε σε θέση να ακούσουμε και να γνωρίσουμε τους άλλους, ανεπηρέαστοι από απαιτητικές καταστάσεις του παρόντος και σκιές του παρελθόντος.

Η τσάντα ανοίγει στο τέλος της συνάντησης, για όσους θελήσουν να πάρουν πίσω το χαρτί τους. Πώς θα το χρησιμοποιήσουν; Η επιλογή είναι δική τους.

Επιστροφή στην βάση με γεμάτη τσάντα

Έρχεται η στιγμή που αφήνω πίσω μου την Αγγλία για να επιστρέψω στην Ελλάδα. Συμβολικά, σε μια τσάντα βάζω προβληματισμούς, ανησυχίες και αγωνίες, αυτή την φορά, για το μέλλον. Πίσω στην Ελλάδα, ανοίγω την τσάντα και διαπιστώνω πως υπάρχει ένας χάρτης για το μέλλον. Βλέπετε, οι προβληματισμοί έκρυβαν μέσα τους όσα έμαθα για τη ζωή κοντά σε γυναίκες και άντρες που μετέτρεψαν την αποτυχία σε έμπνευση, την απογοήτευση σε κατανόηση, τον φόβο σε εμπιστοσύνη.

Το όνομα του blog, λοιπόν, είναι για μένα μια υπενθύμιση πως αυτά που κουβαλάμε στην τσάντα μας μπορεί να είναι ένα βάρος, μπορεί να είναι ένας προορισμός στη ζωή.

Η τσάντα είναι σε παστέλ χρώματα. Είναι τα χρώματα του ουρανού που σαν αρχίζει να δύει ο ήλιος, μας ζητά να κοιτάξουμε ψηλά και μέσα από τα σύννεφα, να δούμε τα όνειρα μας. Να μην τα φοβηθούμε. Και βλέπουμε πως υπάρχει θέση για τα όνειρα όλων και χαμογελάμε. Στην παστέλ τσάντα υπάρχει θέση για σκέψεις, ιστορίες και δράσεις που μας κάνουν να χαμογελάμε στη ζωή.

Με λίγα λόγια

Νιώθω την ανάγκη να επαναλάβω, μέχρι να μου γίνει βίωμα, πως οτιδήποτε μας απασχολεί στο παρόν μπορεί να γίνει ένας χάρτης για το μέλλον. Για το πώς θέλουμε να είμαστε και να συστηνόμαστε στη ζωή. Διατηρώντας μια όμορφη ισορροπία μεταξύ σκέψης και δράσης. Και θαυμάζοντας την πρώτη εντύπωση του Claude Monet για τον ήλιο και την ανατολή!

Καλό φθινόπωρο, δημιουργικό και μελωδικό

The Autumn Leaves
με την φωνή του Nat King Cole

Θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας. Αν το κείμενο είναι το κτίσμα του μπλογκοσπιτιού μου, τα σχόλια είναι η αυλή. Εδώ καθόμαστε στη σκιά, αναπαυτικά, και τα λέμε χαλαρά. Σας περιμένω λοιπόν στην αυλή.

Comments (12)

  • Denia

    6 Οκτωβρίου 2020 at 18:06

    Εντυπωσιακό το κείμενο σου. Εντυπωσιακή και η πρόταση σου. Μου δημιούργησε τόσες σκέψεις και την διάθεση να ακολουθήσω την πρόταση- παράδειγμά σου, με τόσο πάθος και ζωντάνια. Ένιωσα πως αυτό μπορεί να μου δώσει μια λύση στους προβληματισμούς και τα άγχη μου. Ίσως απλά να γίνει μια αγαπημένη συνήθεια.
    Σε ευχαριστώ.

    1. By Joanna IK

      8 Οκτωβρίου 2020 at 14:51

      Denia, καλημέρα και καλό μήνα
      Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια σου. Μια από τις χαρές του blogging, η διαπίστωση πως μπορώ να μοιράζομαι προβληματισμούς με άτομα που με καταλαβαίνουν – που ‘ακούν’ με προσοχή και μοιράζονται τη δική τους αλήθεια. Και ναι, το πιστεύω και προσπαθώ να το εφαρμόζω στην καθημερινότητα: οτιδήποτε μας απασχολεί στο παρόν μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε πώς θέλουμε να είναι τα πράγματα στο σήμερα και το αύριο – και τι θέλουμε / μπορούμε να κάνουμε γι’αυτό.
      Τα λέμε, με χαμόγελο ☺️

  • ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ ΡΟΥΛΑ

    29 Σεπτεμβρίου 2020 at 00:52

    Θα μπορούσε να σε βοηθήσει αυτή η παστέλ τσάντα Τζοάννα μου .. βάζοντας μέσα ότι σε στενοχωρεί τον φόβο ..την διστακτικότητα και πας παρακάτω..
    Η ζωή καμιά φορά αμείβει τους τολμηρούς…αν δεν τολμήσουμε πως θα ξέρουμε ότι μπορούμε να πετύχουμε….ακομα και λάθος να κάνουμε, τα αφήνουμε πίσω μας και πάμε παρακάτω.. αφού η ζωή μας έχει σκαμπανεβάσματα..
    Σου ευχομαι αυτά να είναι πολύ λίγα και τα καλύτερα να πιστέψεις ότι σε περιμένουν..
    Καλό Φθινόπωρο να έχεις … υπέροχο το τραγούδι.. καλο σου ξημερωμα.. 🌙

    1. By Joanna IK

      29 Σεπτεμβρίου 2020 at 21:55

      Ρούλα, πολύ καλησπέρα
      Χαίρομαι που σου άρεσε το τραγούδι. Ένα γαλλικό τραγούδι με στίχους όλο συναίσθημα, που αγαπήθηκε και τραγουδήθηκε σε πολλές γλώσσες.
      Τα σχόλια σου μου χαρίζουν μια γλυκιά γεύση – σαν το παγωτό μόκα που λατρεύω. Δεν το είχα σκεφτεί έτσι, πως στη δική μου τσάντα μπορώ να βάλω όσα με απασχολούν, να τα αφήσω να γίνουν πιο απαλά, όπως τα παστέλ χρώματα, και να πάω παρακάτω..
      Να έχουμε λοιπόν ένα γλυκό φθινόπωρο 🍫

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΙΤΑΡΟΚΟΙΛΗΣ

    28 Σεπτεμβρίου 2020 at 15:15

    Αχ βρε Τζοάννα μου!
    Πόσο σεβασμό έχω για την παρουσία και την προσφορά σου. Δεν ξέρω αλλά η προσφορά, η ενασχόλησή σου, αυτή η γαλήνη που βγαίνει απ την ψυχή και την έκφρασή σου. Όλα τούτα λειτουργούν σαν ίαμα. Σαν μια αύρα που τυλίγει κάθε άνθρωπο που συναντιέται με τα λόγια σου.
    Ελπίζω να πάνε όλα καλά με το εργασιακό σου πρόβλημα.
    Η όλη ιστορία με την τσάντα είναι εξαιρετική, υπέροχη. Πράγματα και σκέψεις που δεν περνούν απ το μυαλό μας.
    Να έρθεις με το καλό καλή μου φίλη εδώ.
    Να σου ευχηθώ καλό Φθινόπωρο, είμαστε κοντά σου και είσαι κοντά μας.
    Την αγάπη μου.

    1. By Joanna IK

      28 Σεπτεμβρίου 2020 at 22:02

      Καλέ μου φίλε, που καταλαβαίνεις πότε έχω ανάγκη από στήριξη, και που έχεις έναν καλό λόγο να μοιραστείς
      Από που να ξεκινήσω .. ακόμη νιώθω μια συγκίνηση και αυτό που μπορώ να πω είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη σταθερή ανθρώπινη στήριξη – και επίσκεψη στην αυλή του σπιτιού μου 🏡
      Με μεγάλη ευγνωμοσύνη, εύχομαι καλή εβδομάδα

  • Κατερίνα Β

    27 Σεπτεμβρίου 2020 at 23:39

    Μοναδική η ιστορία του blog σου.. μια κοσμοθεωρία που σίγουρα θα μας φανεί χρήσιμη σε όποιο στάδιο και να βρισκόμαστε! Θέλω να θίξω κάτι άλλο όμως. Όλα σου τα μοιράσματα εδώ έχουν μία ευγένεια μια αξιοπρέπεια ένα σεβασμό από την αρχή μέχρι το τέλος. Το αναβλύζουν! Και είναι κάτι που αναζητώ και δεν βρίσκω εύκολα σήμερα στους ανθρώπους!

    Συνέχισε έτσι καλή εβδομάδα!!

    1. By Joanna IK

      28 Σεπτεμβρίου 2020 at 21:28

      Κατερίνα, καλησπέρα
      Σ’ ευχαριστώ που βρήκες τον χρόνο να κάνεις (μία ακόμη😉) στάση στην αυλή του σπιτιού μου. Καταλαβαίνω πως αυτή είναι μια απαιτητική περίοδος για σένα. Και βέβαια, για τα λόγια ψυχής που μοιράζεσαι μαζί μου. Είναι ωραία αίσθηση, να ξέρεις πως αυτά που σου λένε οι άλλοι είναι ένα κομμάτι της ψυχής τους. Αυτό θέλω να συνεχίσω να κάνω, όποιες κι αν είναι οι εξωτερικές συνθήκες, να μοιράζομαι κομμάτι της ψυχής μου, με όσους το εκτιμούν.
      Να έχουμε μια καλή εβδομάδα

  • ainafets

    27 Σεπτεμβρίου 2020 at 11:49

    Καλημέρα Joanna μου! 🙂
    Τι εκπληκτικά ενδιαφέρουσα δραστηριότητα, δεν λέω επάγγελμα γιατί ξεφεύγει από την έννοια που έχουμε την σημερινή εποχή για το επάγγελμα! Τώρα πια το επάγγελμα το διαλέγουν οι νέοι σύμφωνα με τα οικονομικά οφέλη και όχι με τι πραγματικά «μιλάει» στο μέσα μας! 😉
    Η ζωή με δίδαξε, πως όταν βρίσκομαι σε δίλημμα να αφήνω την ίδια την ζωή να μου δείξει τον δρόμο και αυτό βασικά ακούγοντας την καρδιά μου! <3
    Την σωστή απόφαση για κάτι μελλοντικό, την παίρνουμε πάντα στο παρόν, εδώ και τώρα θα ζυγίσεις τα υπέρ και τα κατά αγνοώντας τη φωνή της λογικής που θα σου ψιθυρίζει, τα χίλια "μη" ! 😛
    Η απόφαση δεν είναι εύκολη, αλλά να λάβεις υπ' όψη σου, πως και στην Αγγλία να γυρίσεις η παγκόσμια κατάσταση είναι παντού η ίδια και εδώ οι πιθανότητες βελτίωσης μάλλον είναι χειρότερες…

    ΑΦιλάκια καρδιάς με ευχές το Φως να σε οδηγήσει στη σωστή απόφαση! 🙂

    1. By Joanna IK

      27 Σεπτεμβρίου 2020 at 12:13

      Μια μεγάλη καλημέρα!!
      Με έναν μαγικό τρόπο με βοηθάς να κρατώ το χαμόγελο μου ζεστό και σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό.
      Διαβάζω με προσοχή όσα η ζωή σού έμαθε και καταλαβαίνω πως ίσως η πίστη μου στη ζωή να περνά φάσεις. Τώρα να είμαι στην φάση της διστακτικότητας – να την πιστέψω, ναι ή όχι. Ίσως να έχω την ευκαιρία να δω πόσο έχω ωριμάσει μέσα από εμπειρίες και βιώματα. Και πόσο ψύχραιμα μπορώ να παίρνω αποφάσεις – στο τώρα.
      Πάω να ακούσω τι έχει να μου πει η παραλία .. Καλό υπόλοιπο του Σ/Κ ☺️

  • Αννα

    27 Σεπτεμβρίου 2020 at 11:02

    Καλημέρα Τζοάννα μου . Καλό Φθινόπωρο.
    Όμορφη αυτή η συμβολική άσκηση με την τσάντα. Έξυπνη και σοφή.
    Εύχομαι ο χάρτης του μέλλοντός σου να είναι ασφαλτοστρωμένος. Κι αν υπάρξουν και κάποιες κακοτοπιές ας είναι μικρές ίσα για μάθηση της ζωής.
    Να περνάς καλά
    Πάω να ακούσω το βίντεο

    1. By Joanna IK

      27 Σεπτεμβρίου 2020 at 11:45

      Άννα, καλημέρα και καλό μας φθινόπωρο
      Σ’ ευχαριστώ για τις ευχές. Συμφωνώ, οι όποιες κακοτοπιές στον χάρτη του μέλλοντος είναι μια ευκαιρία να μάθουμε τον εαυτό μας και τη ζωή καλύτερα.
      Την άσκηση με την τσάντα την είχα κάπως ξεχάσει. Λέω να αρχίσω να αφήνω μια στην είσοδο του σπιτιού, να ξεκινώ και να τελειώνω τη μέρα με πιο ανάλαφρη διάθεση.
      Να σε αφήσω να χαρείς την βελούδινη φωνή του ΝΚΚ 🙋‍♀️

Comments are closed.