Blog post

Μια ξεχωριστή επέτειος

1 Μαρτίου 2021By Joanna IK

Πώς πέρασαν δέκα χρόνια από την ημέρα που αποφάσισαν να χαράξουν κοινή πορεία, ούτε που το κατάλαβε. Για την Μίρκα αυτή ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία της ζωής της. Ένιωθε περήφανη για την όμορφη σχέση που είχε με τον Αλέξη, τον μοναδικό άντρα της ζωής της. Πώς το έλεγε στις φίλες της, για την αγαπησιάρικη σχέση που είχε χτίσει στην βάση της κατανόησης και της αποδοχής! Έτσι ακριβώς, φιλοσοφημένα. Σήμερα θα γιόρταζαν οι δυο τους, στο σπίτι, την επέτειο της κοινής απόφασης. Δέκα όμορφα χρόνια, οι δυο τους.

Σήμερα Τετάρτη, η Μίρκα δεν δούλευε. Είχαν κλείσει το σχολείο όπου διδάσκει για να το απολυμάνουν. Έτσι είχε όλη την ημέρα στη διάθεσή της για τις προετοιμασίες. Είχε μεγάλα σχέδια για το βράδυ της επετείου. Α ναι, θα έφτιαχνε ατμόσφαιρα όπως στις ταινίες. Αγαπημένες ταινίες μιας άλλης εποχής. Πώς την πείραζε ο Αλέξης που παθιάζονταν με τις ταινίες αυτές. Το βράδυ θα υποδέχονταν τον καλό της με απαλή μουσική, αρωματικά κεριά, περίτεχνο δείπνο και με συνοδευτικά. Οπωσδήποτε συνοδευτικά. Στη σκέψη αυτή κοκκίνησε. Με τα δυο της χέρια έκρυψε το επίμονο χαμόγελό της λες και κάποιος κάπως θα διάβαζε τις σκέψεις της στα χείλη της.

Ο Αλέξης είχε ξυπνήσει νωρίς, να πάει να ανοίξει το μαγαζί και να ετοιμάσει τις παραγγελίες της ημέρας. Πριν σηκωθεί από το κρεβάτι έδωσε στην Μίρκα ένα πεταχτό φιλί στα χείλη, σαν υπόσχεση για το βράδυ. Τα πράματα στο μαγαζί είχαν δυσκολέψει τους τελευταίους μήνες. Η κίνηση είχε πέσει, τα έξοδα είχαν ανέβει. Τι άλλο μπορούσε να κάνει, ρωτούσε τον εαυτό του ξανά και ξανά. Κάθονταν με τις ώρες στο μαγαζί μπας και κάτι άλλαζε. Πήγαινε νωρίς το πρωί και έφευγε αργά το βράδυ, κουρασμένος και χαρούμενος. Ναι, χαρούμενος που ήξερε πως ένα γλυκό χαμόγελο και ένα τρυφερο φιλί τον περίμεναν κάθε βράδυ στην είσοδο του σπιτιού.

Η προετοιμασία

Απόψε η Μίρκα θα του χάριζε όλα τα χαμόγελα και όλα τα φιλιά του κόσμου. Αφού πήγε στο μπακάλικο της γειτονιάς να πάρει όσα χρειάζονταν για τη μεγάλη βραδιά, αφού δέχθηκε τα πειράγματα της κυρίας Αγλαίας, της ιδιοκτήτριας που τη γνώριζε καλά και την έβλεπε σαν οικογένεια, αφού τακτοποίησε τα ψώνια στην κουζίνα και καθάρισε τον πάγκο, κάθισε στον υπολογιστή για να μελετήσει. Όχι τη συνταγή που θα μαγείρευε. Αυτή την είχε βρει και την είχε δοκιμάσει μόνη της την προηγούμενη εβδομάδα. Άλλη μελέτη, για άλλη μαγειρική, με ξεχωριστά καρυκεύματα. Στο μπακάλικο της είπαν για ένα lifestyle σάιτ όπου μεταξύ άλλων, έχει συμβουλές για συνοδευτικά. «Πώς;» Δεν κατάλαβε τι εννοούσαν. Όταν της εξήγησαν ένα επιφώνημα έκπληξης και περιέργειας βγήκε από τα χείλη της. Μάλιστα!

Η Μίρκα δεν είχε συγγενείς. Έτσι άκουγε με προσοχή και αγάπη όσα είχε να της πει η κυρία Αγλαία, η οικογένειά της στη γειτονιά. Έτσι την έβλεπε. Έτσι την ένιωθε. Δέχθηκε τη συμβουλή της για το lifestyle περιοδικό όπως δέχθηκε την πρότασή της για το πώς να ντυθεί το βράδυ της επετείου. Δεν ήθελε πολύ για να την πείσει η κυρία Αγλαία, να αφήσει το σοβαρό ύφος στην άκρη και να δοκιμάσει κάτι πιο αισθησιακό.

  • «Όπως στις ταινίες, κόρη μου,» είπε εμφατικά η κυρία Αγλαία.
  • «Όπως στις ταινίες!» επανέλαβε διστακτικά η Μίρκα.
  • «Ναι, κόρη μου. Να δεις την Άβα Γκάντρεν, μια κούκλα με το κόκκινο φόρεμα. Αυτό φοράει όταν την βλέπει και την ερωτεύεται ο Γκρέγκορι Πεκ. Ένα τέτοιο φόρεμα να βάλεις.»

Αυτό έκανε η Μίρκα. Φρόντισε να αγοράσει ένα κόκκινο φόρεμα για την βραδιά της επετείου, από βελούδο, με ουρά όλο νάζι. Και γόβες στιλέτο. Μαύρες με πλατφόρμα. «Να φορούσε η Γκάντρεν γόβες στιλέτο όταν γνώρισε τον Πεκ;» Δεν θυμόταν. Δεν πειράζει. Θα φορούσε η ίδια, για τον Αλέξη της. Για τη δική τους ιστορία αγάπης.

Πηγή: Pinterest

Το δείπνο της επετείου

Οκτώ το βράδυ και όλα ήταν έτοιμα για το δείπνο της επετείου. Στο σαλόνι, στη γωνία της τραπεζαρίας, η Μίρκα είχε στρώσει το καλό τραπεζομάντηλο, αυτό που αγόρασαν στο πρώτο ταξίδι τους στο εξωτερικό ως ζευγάρι. Στη μέση του τραπεζιού είχε βάλει δύο κηροπήγια με κεριά στο χρώμα του έρωτα. Κόκκινα σαν το κραγιόν που τόνιζε τα χείλη της. Δίπλα τους, το κρυστάλλινο βάζο. Άδειο, όπως της είχε ζητήσει ο Αλέξης. Ένιωθε τόσο τυχερή που είχε δίπλα της έναν άνθρωπο που αγαπούσε και την αγαπούσε.

Στον υπολογιστή άκουγε μελωδίες που ζέσταιναν την ψυχή της. Αυτές που την βοήθησαν να ντύσει το σώμα και τη διάθεσή της για τη γιορτή. Μετά τα αφρόλουτρα, τις κρέμες, το κραγιόν, με προσεκτικές και αργές κινήσεις φρόντισε να βάλει το κόκκινο φόρεμα. Τα μάγουλά της δανείστηκαν κάτι από το χρώμα του φορέματος. Σειρά είχαν οι γόβες. Τις φόρεσε με δυσκολία. Αμέσως ένιωσε θηλυκό. Χαμογέλασε πονηρά. Για πολύ λίγο. Γρήγορα το χαμόγελο συννέφιασε. Δεν μπορούσε να περπατήσει. «Τώρα, τι κάνω τώρα;» αναφώνησε. Πώς θα υποδέχονταν τον Αλέξη; Ξυπόλητη; Μα ναι, αυτό είχε κάνει και η Γκάντρεν στην ταινία με τον Μπόγκαρντ. Χόρευε ξυπόλυτη. Αυτό θα έκανε και η ίδια.

Λίγο πριν τις 9 χτύπησε το θυροτηλέφωνο. Ήταν ο Αλέξης. Ξυπόλητη, η Μίρκα έτρεξε στο μπάνιο, να ρίξει μια τελευταία ματιά στην εικόνα της, μετά πίσω στο σαλόνι, να βεβαιωθεί πως όλα ήταν στην εντέλεια, και μετά προς την εξώπορτα, να την ανοίξει διάπλατα. Ο Αλέξης ήταν εκεί, όπως κάθε μέρα τα τελευταία δέκα χρόνια. Κοντοστάθηκε με θαυμασμό για λίγα λεπτά. Η λάμψη στο βλέμμα του, ένα παράθυρο στην καρδιά του. Η λάμψη στο βλέμμα της, μια επιβεβαίωση της αγάπης τους.

Το φιλί διαρκείας μεταξύ τους συνοδεύτηκε με ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα, δέκα κόκκινα και δέκα ροζ, για τα δέκα χρόνια έρωτα και αγάπης. Όσο ο Αλέξης ήταν στο μπάνιο, να φρεσκαριστεί, η Μίρκα τακτοποίησε τα λουλούδια στο βάζο και σέρβιρε το φαγητό. Τα λόγια απόψε δεν είχαν θέση στο τραπέζι. Ο Αλέξης πλησίασε την Μίρκα σαν σίφουνας. Της κράτησε τα χέρια απαλά και την κοίταξε έντονα, σαν να προσπαθούσε να μπει στην ψυχή της. Είχε καιρό να την κοιτάξει έτσι. Της άρεσε η κίνηση αυτή. Όπως της άρεσε που της κράτησε την καρέκλα, να καθίσει. Που δεν σταμάτησαν να χαμογελούν ο ένας στον άλλον. Που μετά το φαγητό χόρεψαν ένα μπλουζ.

Χωρίς πολλά λόγια η Μίρκα έδειξε στον Αλέξη πως η βραδιά θα συνεχίζονταν στο υπνοδωμάτιο. Εκείνος χαμογέλασε. Εκείνη πήρε δύο τριαντάφυλλα, ένα ροζ και ένα κόκκινο, και κατευθύνθηκε μέσα. Ο Αλέξης θα ακολουθούσε σε πέντε λεπτά. Στο υπνοδωμάτιο, η Μίρκα έφτιαξε ένα σκηνικό κινηματογραφικό. Έστησε τις μαύρες γόβες κοντά στο κρεβάτι, πέταξε δίπλα τα τριαντάφυλλα, έβγαλε το κόκκινο φόρεμα, το έβαλε στην άκρη του κρεβατιού και ξάπλωσε στα λευκά σεντόνια της γιορτής. Βρήκε μια στάση που την βόλευε και περίμενε.

Η αναστάτωση

Τα 5 λεπτά έγιναν 10, τα 10 έγιναν 20, τα 20 έγιναν θυμός. Μα που ήταν ο Αλέξης; Γιατί αργούσε; Γιατί δεν ήταν μαζί της; Όχι τίποτα άλλο, είχε αρχίσει να κρυώνει. Η μία σκέψη διαδέχονταν την άλλη, με τον θυμό να δίνει τη θέση του στην οργισμένη θλίψη. Προσπαθούσε να καταλάβει. Δεν ήθελε να τον φωνάξει, να ρωτήσει δυνατά αν συμβαίνει κάτι. Δεν ήθελε να χαλάσει την ατμόσφαιρα της βραδιάς.

«Έχει γούστο,» ψιθύρισε στον εαυτό της. Είχε δει κάτι σχετικό σε σειρά στην τηλεόραση, κωμική σειρά, όμως δεν ήθελε να πιστέψει πως της είχε συμβεί το ίδιο πράμα, ένα δράμα. Τότε είχε σαστίσει με την αντίδραση της πρωταγωνίστριας. Όμως τα στοιχεία ταίριαζαν. Δεν μπορούσε να το αποκλείσει. Πως σήμερα Τετάρτη, ημέρα της επετείου τους, ο άντρας της ζωής της μπορεί να ξεχάστηκε μπροστά στην τηλεόραση, να προτίμησε να δει αθλητικά, ποδόσφαιρο. «Έχει γούστο,» μονολογούσε.

Με δυσκολία σηκώθηκε από το κρεβάτι, φόρεσε μια μάλλινη ρόμπα και έσυρε τα βήματά της προς το σαλόνι. Δεν ήταν σίγουρη τι ήθελε να του πει. Ε όχι, δεν θα πετούσε την τηλεόραση από το μπαλκόνι, όπως είχαν κάνει στην κωμική σειρά. Δεν ήθελε δράματα στη ζωή της. Ήθελε απλώς να καταλάβει. Πώς γίνεται να βλέπει τηλεόραση, την βραδιά της επετείου τους!

Μπαίνοντας στο σαλόνι πρόσεξε πως κάποια φώτα ήταν σβησμένα. Ο Αλέξης κάθονταν στην πολυθρόνα που έχουν μπροστά στην τηλεόραση. Το πρόσωπό του δεν φαίνονταν. Εκείνη κοκκίνησε με απογοήτευση. Τόσα σχέδια μόνο για απόψε, για την επέτειο. Και εκείνος, να βλέπει τηλεόραση. Προτίμησε την αγκαλιά της τηλεόρασης από τη δική της. Αναστέναξε βαθιά, να φύγει το βάρος των σκέψεων.

Έκλεισε τα ματιά της για ένα λεπτό. Όταν τα άνοιξε το βλέμμα της περιηγήθηκε στον χώρο. Σταμάτησε στην τηλεόραση. Ήταν κλειστή. Και το τηλεκοντρόλ ήταν δίπλα στην τηλεόραση. Περίεργο. Πλησίασε με περιέργεια, να δει τι συμβαίνει.

Η σκηνή της αγάπης

Η Μίρκα στάθηκε δίπλα στην πολυθρόνα. Ένιωθε κάτι να στέκεται στον λαιμό της, να την εμποδίζει να ανασάνει ελεύθερα. Ήταν ταραγμένη. Όταν είδε το πρόσωπο του Αλέξη άλλαξε διάθεση. Χαμογέλασε με μια γλυκιά ντροπή. Έγειρε το κεφάλι της πρώτα δεξιά και μετά αριστερά, σαν να ήθελε να βεβαιωθεί πως αυτό που έβλεπε ήταν η αλήθεια. Αυτή ήταν η δική τους αλήθεια.

Στο πρόσωπό του έβλεπε να καθρεπτίζονται σκηνές από την κοινή ζωή τους. Σαν να ξεδιπλώνονταν μπροστά της μια κινηματογραφική ταινία όπου πρωταγωνιστούσαν μόνο οι δυο τους. Κάποιες δύσκολες, κάποιες ευχάριστες, όλες οι στιγμές με τη δική τους ομορφιά. «Πόσο όμορφος και ήρεμος δείχνει,» έλεγε στον εαυτό της με θαυμασμό. Έβλεπε τον Αλέξη να έχει παραδοθεί στην αγκαλιά του Μορφέα. Η κούραση των τελευταίων μηνών είχε κάνει την εμφάνισή της. Κι όμως, εκείνο το βράδυ, της επετείου, δεν της παραπονέθηκε ούτε ένα λεπτό. Όλα ή σχεδόν όλα έγιναν όπως ήθελε εκείνη.

Η Μίρκα πήγε ξανά στο υπνοδωμάτιο, πήρε με προσοχή την πιο ζεστή κουβέρτα που είδε στην ντουλάπα, σκέπασε τον Αλέξη καλά και τον φίλησε στο μάγουλο διακριτικά, να μην τον ξυπνήσει. Κοντοστάθηκε για λίγα λεπτά, να βεβαιωθεί πως αυτή η εικόνα θα έμενε μαζί της. Μια όμορφη και γαλήνια εικόνα. Ένιωθε πολύ όμορφα το βράδυ της επετείου. Αυτή η αγάπη, αυτή η συντροφικότητα ήταν το καρύκευμα της σχέσης τους.

Καλό μήνα!

Εκτάκτως Δευτέρα, με τη συμμετοχή μου στην πρώτη mini Σκυτάλη που με αγάπη διοργανώνει η Μαίρη. Μια ιστορία με αφόρμηση την φωτογραφία με το κόκκινο φόρεμα και τις γόβες στιλέτο που μου κληρώθηκε. Η δική μου προσέγγιση που προστίθεται στις άλλες δύο ιδιαίτερα όμορφες και διαφορετικές ιστορίες γύρω από την ίδια φωτογραφία – του Γιάννη (Μέρος του προβλήματος) και του Γιώργου (Μαρεστάν).

Comments (26)

  • Κλαυδία Μάμαλη

    20 Μαρτίου 2021 at 20:24

    Με άγγιξε πολύ η ιστορία σου Τζοάννα μου, γλυκιά, τρυφερή, αληθινή……όμορφα μηνύματα και η ζεστασιά μιάς σχέσης βασισμένης σε αληθινά συναισθήματα με βάθος….Απόλαυσα και την αμεσότητα της γραφής σου…..Σε φιλώ

    1. By Joanna IK

      25 Μαρτίου 2021 at 10:09

      Κλαυδία, σ’ ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη και το όμορφο σχόλιο
      Ευχομαι ένα γλυκό και ζεστό τετραήμερο

  • Little strangers

    5 Μαρτίου 2021 at 15:26

    Συγχαρητήρια Joanna μου πόσο όμορφη ιστορία τρυφερή , απλή , αγαπησιάρικη , σε κόντρα των καιρών μας .

    1. By Joanna IK

      5 Μαρτίου 2021 at 17:09

      Κάτια, σ’ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιο.
      Ναι, η ομορφιά βρίσκεται στο απλό
      Καλό μήνα

  • Rena Christodoulou

    5 Μαρτίου 2021 at 07:39

    Τί ωραία ιστορία Joanna μου!
    Απόλαυσα κάθε λέξη της.
    Αν και ανησυχούσα για το τέλος, έμεινα πολύ ευχαριστημένη από την έκβαση.
    Μια ιστορία που όλοι θέλουμε να ζήσουμε με τους αγαπημένους μας, κάποια στιγμή.
    Είναι στο χέρι μας να μην αφήσουμε τη σκληρή πραγματικότητα να μας λυγίσει και να δημιουργήσουμε με λίγα πράγματα μια ρομαντική ατμόσφαιρα.
    Τελικά η ίδια εικόνα, γέννησε τόσο διαφορετικές ιστορίες.
    Συνεχίζουμε ακάθεκτοι.
    Φιλάκια πολλά.

    1. By Joanna IK

      5 Μαρτίου 2021 at 17:08

      Ρένα, χαίρομαι που την απόλαυσες και που κράτησε το ενδιαφέρον σου μέχρι το τέλος.
      Ναι, μπορούμε να παρέμβουμε σε μια πραγματικότητα που δείχνει ένα σκληρό πρόσωπο κρατώντας ένα χαμόγελο για τη ζωή, κρατώντας το χέρι του ανθρώπου μας, νιώθοντας όμορφα για την επιλογή μας
      Να έχουμε έναν όμορφο μήνα

  • ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ ΡΟΥΛΑ

    3 Μαρτίου 2021 at 01:13

    Επλασες δυο υπέροχους ήρωες Τζοάννα μου, γεμάτους από αγάπη και τρυφερότητα , από μια εικόνα που δεν παρέπεμπε σε τέτοιες σκέψεις.
    Εσύ όμως την αποδόμησες και έδειξες πως πίσω από την πρόκληση υπάρχει η πραγματική αγάπη για δυο ανθρώπους που νοιάζονται ο ένας για τον άλλον και πως υπάρχει και ένας άλλος τρόπος να δείξεις την αγάπη σου με πολύ πιο απλά π.χ. μια κουβέρτα που θα σκεπάσει μαζί με την αγάπη σου και εκείνον που αγαπάς.
    Μια πολύ όμορφη και τρυφερή ιστορία που μας γαλήνεψε και γλύκανε την ψυχή !!
    Να έχεις έναν τόσο όμορφο και γλυκό μήνα!!! καλο σου ξημερωμα!!

    1. By Joanna IK

      3 Μαρτίου 2021 at 16:50

      Ρούλα, τα σχόλιά σου με γεμίζουν χαρά
      Ξέρεις, άφησα τα κομμάτια να με οδηγήσουν στην πλοκή. Σκεφτόμουν ποιες συνθήκες μπορεί να συμβάλουν στη δημιουργία ερωτικής ατμόσφαιρας, ποια συναισθήματα και ποια βάση. Πήρα την βάση και έφτιαξα την ιστορία. Ήθελα να είναι τρυφερή και χαίρομαι που αυτό βγάζει
      Να έχουμε έναν γλυκό μήνα

  • Μαρίνα Τσαρδακλή

    2 Μαρτίου 2021 at 20:18

    Είμαι οπαδός (νομίζω το’χετε καταλάβει πια) του ότι η ζωή και η ευτυχία της κρύβεται στα απλά.
    Και η ιστορία σου αυτό αποδεικνύει.
    Πολύ όμορφη Τζοάννα μου. Και παρότι είναι μια ιστορία της διπλανής πόρτας με τη δική της ζεστασιά και απλότητα, μας έχτισες ένα πανέμορφο σκηνικό, που πραγματικά μας ρούφηξε στην ιστορία και μας έκανε να την αγαπήσουμε.
    Να είσαι καλά!
    Σε φιλώ!

    1. By Joanna IK

      2 Μαρτίου 2021 at 21:57

      Καλώς την φίλη μας
      Σ’ ευχαριστώ πολύ για το γλυκο σου σχόλιο. Ναι, βγαίνει μια γλυκύτητα που μας έχει λείψει αυτές τις ημέρες. Οπως η πεποίθηση πως το απλό και καθημερινό κρύβει ξεχωριστή ομορφιά.
      Να έχουμε έναν όμορφο μήνα

  • Μαρία Πλατάκη

    2 Μαρτίου 2021 at 16:59

    Εξαιρετικό κείμενο Τζοάννα για την καθημερινότητα των ζευγαριών με τις δυσκολίες τους αλλά και την αγάπη που έχουν αναπτύξει με την πάροδο του χρόνου και την συντροφικότητα .
    Έχει έντονα συναισθήματα και ωραίες στιγμές από τη ζωή του ζευγαριού . Συγχαρητήρια για την ωραία συμμετοχή σου .
    Καλό μήνα και καλή συνέχεια.

    1. By Joanna IK

      2 Μαρτίου 2021 at 21:07

      Μαρία, σ’ ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιο
      Ξέρεις, δεν θα ήθελα με όλα όσα έχουμε να διαχειριστούμε τούτες τις ημέρες, να ξεχάσουμε το ωραίο – το όμορφο που υπάρχει στην καθημερινότητα.
      Να έχουμε έναν όμορφο μήνα

  • Ελένη Φλογερά

    2 Μαρτίου 2021 at 15:15

    Joanna πολύ μου άρεσε η ιστορία σου. Ζεστή, ανθρώπινη μέσα από τη ζωή βγαλμένη. Μια ιστορία αγάπης, κατανόησης από αυτές που βιώνουμε όλοι.
    Μπράβο με άγγιξε πολύ.
    Καλό μήνα σου εύχομαι!

    1. By Joanna IK

      2 Μαρτίου 2021 at 21:04

      Ελένη, χαίρομαι που τη χάρηκες την ιστορία μου
      Πώς την βλέπω η ίδια; Μια ιστορία αγάπης που μπορούμε και αξίζουμε όλοι να βιώσουμε. Κι αν τώρα μας λείπει, να σκεφτούμε πώς μπορούμε να την έχουμε
      Καλό μήνα

  • Μαρία Κανελλάκη

    2 Μαρτίου 2021 at 13:16

    Έξοχο! Η απόλυτη αποδόμηση του κινηματογραφικού «λαβ-στόρι» και η πιο τρυφερή & ρεαλιστική προσέγγιση της αγάπης. Έτσι όπως τη ζούμε σε συνθήκες ασφυξίας και κόπωσης. Γιατί τα βασικά συστατικά σε μια σχέση, είναι η κατανόηση, ο σεβασμός και η συντροφικότητα. Είναι αυτή η «ζεστή κουβέρτα» που πρέπει να είναι πάντα σ’ ετοιμότητα.
    Τζοάννα μου, πόσο το χάρηκα αυτό το ξενέρωμα, να ‘ξερες!
    Καλό μήνα να έχεις!

    1. By Joanna IK

      2 Μαρτίου 2021 at 21:01

      Μαρία, πολύ καλησπέρα
      Τη νιώθω τη χαρά σου, ω ναι, στον λόγο σου. Στις εικόνες που σε κέρδισαν. Στο πώς τις δένεις μεταξύ τους. Η ζεστή κουβέρτα που υφαίνεται με κατανόηση, σεβασμό, συντροφικότητα και φυλάσσεται με προσοχή, εκεί που αξίζει να είναι..
      Καλό μήνα

  • Βασίλης Διακοβασιλης

    2 Μαρτίου 2021 at 00:07

    Ιστορία γεμάτη γλυκιά προσμονή, για όλα όσα ήθελε να κάνει η πρωταγωνίστρια σου για την επέτειο των δέκα χρόνων με τον αγαπημένο της. Όλα κυλάνε όμορφα κ μετά έρχεται η ανατροπή. Με ένα γλυκό τέλος κατανόησης… Μα ούτε μια στιγμή πίκρας; Ναι, ίσως, αν είναι σίγουρη για ότι συμβαίνει μεταξύ τους.
    Καλογραμμένη κ θα μείνω κι εγώ στο γλυκό τέλος. Το προτιμώ από τα δράματα.
    Την καληνύχτα μου Τζοάννα.

    1. By Joanna IK

      2 Μαρτίου 2021 at 20:57

      Βασίλη, καλησπέρα, καλώς όρισες στην αυλή μου
      Χαίρομαι που σου άρεσε η ιστορία και το γλυκό της τέλος. Αν ένιωσε πίκρα η Μίρκα; Χμ, υποθέτω όταν έκανε τα σενάρια στο μυαλό της – να φύγει η πίκρα της αναστάτωσης. Οταν είδε τι έχει, τι χαίρεται στη ζωή της, έμεινε η γλυκιά γεύση.
      Να έχουμε έναν γλυκό μήνα

  • Marypertax

    1 Μαρτίου 2021 at 22:43

    Πραγματικά μια απεικόνιση της πραγματικής ζεστής αγάπης τόσο ωραία δοσμένης! Μιας αγάπης που δεν πτοείται ούτε νικιέται από την πάλη της καθημερινότητας, μιας αγάπης γεμάτη κατανόηση, τρυφερότητα και ειλικρίνεια.
    Σ’ ευχαριστώ Τζοάννα μου με ζέστανες με την ιστορία σου και συμπληρώνεις παρά μία τον τόσο όμορφο πρώτο κύκλο της μίνι σκυτάλης μας! Πολλά φιλιά και να έχεις έναν όμορφο μήνα!

    1. By Joanna IK

      1 Μαρτίου 2021 at 23:12

      Μαίρη, πολύ καλησπέρα
      Χαίρομαι που ένιωσες ζεστά συναισθήματα διαβάζοντας την ιστορία μου. Και χαίρομαι που σε βρήκα και σε γνώρισα στην μπλογκογειτονιά μας. Με βοήθησες να καταλάβω γιατί θέλω να μπλογκάρω. Ετσι είμαι βέβαιη πως η μικρή σκυτάλη θα έχει μεγάλη διάρκεια και αγάπη όπως η φωτογραφική σκυτάλη

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΙΤΑΡΟΚΟΙΛΗΣ

    1 Μαρτίου 2021 at 22:16

    Τζοάννα μου!
    Μου άρεσε πάρα πολύ και με άγγιξε άλλο τόσο! Οι λόγοι είναι πολλοί. Κάθε αναγνώστης, περιμένει το κλασικό σε αυτές τις στιγμές. Μετά την υπέροχη ερωτική ατμόσφαιρα που διαμορφώνει η Μίρκα, ατμόσφαιρα που επιμελείσαι προσεκτικά, βήμα βήμα, να ακολουθήσει μια έντονη ερωτική ραψωδία των δύο συντρόφων. Και να κορυφωθεί η επαφή τους σε κάτι που θέλουν και ποθούν και οι δύο τους.
    Αντ’ αυτού έρχεται μια «αναστάτωση» που κάνει δύο πράγματα:
    Πρώτον, «χαλάει» την ερωτική ατμόσφαιρα, πετάει στα σκουπίδια την διάχυτη αισθησιακή προσμονή αλλά, δεύτερον, βγάζει στην επιφάνεια άλλες αξίες συντροφικότητας που, οφείλουμε να παραδεχτούμε και πιο δυνατές είναι και μεγαλύτερη διάρκεια έχουν και πιο αληθινές αποδεικνύονται.
    Μπορεί η Μίρκα να «ξενέρωσε» ερωτικά αλλά από την άλλη, συνειδητοποίησε ότι ο σύντροφός της την αγαπά. Διάβασε την κούρασή του, την αποδέχτηκε, τον είδε σαν απλό άνθρωπο. Έτσι ανέβαλε μια καυτή ερωτική βραδιά που τόσο ονειρικά σχεδίασε για μια άλλη φορά και ανταποκρίθηκε και εκείνη με την πραγματική της αγάπη στον σύντροφό της.
    Με λίγα λόγια μας δίνεις ένα πραγματικά ερωτευμένο ζευγάρι Τζοάννα που δεν στέκεται στα επιδερμικά αλλά βαθαίνει τη σχέση του σε άλλα πιο δυνατά αισθήματα.
    Να πω ότι έκανες την υπέρβαση και μας δίδαξες πράγματα.
    Μου άρεσε πάρα πολύ ο χαρακτήρας της κ. Αγλαίας και οι αναφορές της στο κλασικό Χόλιγουντ.
    Μπράβο καλή μας φίλη, σε χάρηκα με την καρδιά μου.
    Καλό σου μηνα.

    1. By Joanna IK

      1 Μαρτίου 2021 at 23:08

      Γιάννη, σ’ευχαριστώ για τον χρόνο που αφιέρωσες, να διαβάσεις το κείμενό μου και να αναδείξεις τα σημεία που το κάνουν να είναι μια ιστορία. Οι αναλύσεις σου με βοηθούν να κάνω το επιθυμητό βήμα μπροστά. Να βγω από τη ζώνη (το κουτί) ασφαλείας.
      Χαίρομαι που απόλαυσες τις αναφορές στο κλασικό Χόλιγουντ. Βλέπεις, μέρος της έμπνευσής μου ήταν το αφιέρωμα που έκανες στις λαμπερές ηθοποιούς της εποχής εκείνης. Έχω δει την Γκάντρεν σε πολλές ταινίες, ξεκινώντας με αυτές που βασίζονται σε έργα του Χεμινγουει. Η εικόνα του κόκκινου φορέματος παραμένει έντονη.
      Να έχουμε έναν όμορφο, με τη δική του λάμψη, μήνα

      1. ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΙΤΑΡΟΚΟΙΛΗΣ

        2 Μαρτίου 2021 at 19:00

        Ναι, να το κάνεις το βήμα Τζοάννα μου. Να …βγεις, καθώς λες, από το «κουτί». Είσαι καιρό έτοιμη νομίζω να εκθέσεις τα έργα σου, τη γραφή σου, την πλοκή σου. Το ότι ένα δικό μου σινε-αφιέρωμα, σε βοήθησε να προσθέσεις όμορφα στοιχεία στην έμπνευσή σου, με κάνει να νιώθω ακόμα καλύτερα και να είναι τιμή αυτό για μένα.
        Για μια ακόμα φορά δέξου το σεβασμό μου. Καλησπέρα.

        1. By Joanna IK

          2 Μαρτίου 2021 at 21:11

          Α Γιάννη, να γιατί λέω πόσο με εντυπωσιάζει ο σεβασμός που δείχνεις στους ήρωες των ιστοριών σου καθώς και στους άλλους μπλόγκερ που έχουν μια ιστορία να πουν
          Μάλλον είναι καιρός να αφήσω το κουτί πίσω μου.. ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη στήριξη

  • Anna

    1 Μαρτίου 2021 at 21:33

    Υποκλίνομαι κυρία μου!! Μια ιστορία καθημερινή που εύχονται όλα τα ζευγάρια να ζήσουν. Μια ιστορία ανθρώπινη όπως μόνο εσύ ξέρεις να παρουσιάζεις. Μια ιστορία αγάπης και συντροφικότητας κυρίως όμως κατανόησης και αποδοχής. Τι όμορφο Τζοάννα μου. Και το είχαμε ανάγκη ένα τέτοιο διήγημα. Με αυτές τις αναφορές, με ήρωες κάποιους απο μάς που μπορεί να είναι τυχεροί και να έχουν τέτοια σχέση
    Μπράβο σου για την ευαισθησία του θέματος. Γνωστή εξάλλου η λεπτότητα των αισθημάτων που δείχνεις κάθε φορά
    Καλό γλυκό σου μήνα ανοιξιάτικο και γεμάτο ελπιδα
    Τα φιλιά μου

    1. By Joanna IK

      1 Μαρτίου 2021 at 22:59

      Α, Άννα, τι όμορφο μήνυμα είναι αυτό. Με καλομαθαίνεις..
      Ξέρεις, τώρα με την καραντίνα season 2/3 – μπερδευτήκαμε, προσπαθώ να καταλάβω γιατί μια «απλή» ζωή δεν θεωρείται μια ευτυχισμένη ζωή. Γιατί τα «απλά» πράματα πλέον δεν είναι αρκετά. Τι χρειαζόμαστε για να «ξέρουμε» πως ζούμε..
      Να έχουμε έναν (κάθε φορά πιο) ανθρώπινο μήνα

Comments are closed.