Blog post

Ας αφήσουμε τη σκιά πίσω μας

By Joanna K

Μια θολή μορφή γλιστρά δίπλα μου. Εσύ είσαι; Ο  νεότερος εαυτός μου; Ψάχνεις ακόμη απαντήσεις στις ερωτήσεις του παρελθόντος; Εδώ είναι, στο γράμμα που κρατώ.

Διάβασε, σε παρακαλώ, με κατανόηση. Να ξέρεις πως έκανα το καλύτερο δυνατό που μπορούσα. Να ακούσω τις ανάγκες σου. Να δω τους φόβους σου. Να σε φροντίσω. Να σε στηρίξω. Να σε αγκαλιάσω με αγάπη. Έμεινε το κενό και η σκιά του. Ίσως να μην ήξερα τον τρόπο. Ίσως να πίστευα πως δεν αξίζουμε κάτι καλό. Τότε.

Τώρα ξέρω. Έμαθα και με έμαθα. Έχω μια ζεστή αγκαλιά μόνο για σένα. Και ένα χαμόγελο με δύναμη από την ψυχή. 

Πιάσε το χέρι μου, να αφήσουμε τη σκιά του κενού πίσω μας. Μην φοβάσαι. Ο ήλιος είναι φίλος.

Για τη σκιά πίσω από την ιστορία

Αυτή ήταν μια αυθόρμητη συμμετοχή, χωρίς δεύτερη σκέψη, στον λογοτεχνικό διαγωνισμό του 121 Λέξεις με θέμα, γράμμα στον νεότερο εαυτό. Στο τσακ πρόλαβα να στείλω την ιστορία μου. Να σκεφτώ τι θέλω να μοιραστώ με όσους/όσες από εμάς μπορεί να μπήκαμε στον κόσμο των ενηλίκων με μία διστακτικότητα. Με κάποια επιφυλακτικότητα. Να πω, με τον δικό μου τρόπο, πως για τη συνέχεια, έχουμε επιλογές.

Για τον πίνακα

Portrait of Maud Cook (1895) του Thomas Eakins, του Αμερικανού ζωγράφου που γνώρισε τη διασημότητα σχεδόν μόνο στην πατρίδα του παρά τη μαθητεία του στο Παρίσι. Γύρω στα 22, τον συναντάμε στην πόλη του φωτός, να σπουδάζει στη Σχολή Καλών Τεχνών και να αφοσιώνεται στην προσωπογραφία. Ο πίνακας της ιστορίας αποτυπώνει με ρεαλισμό την ομορφιά του γυναικείου προσώπου και θεωρείται ως ένα από τα ωραιότερα έργα του ζωγράφου.

Sharing is caring!

Comments (2)

  • Λία

    26 Οκτωβρίου 2019 at 18:52

    Αισιόδοξη η ιστορία σου Ιωάννα μου και δεν σου κρύβω πως θα ήθελα να μπορούσα να μιλήσω τόσο ελπιδοφόρα στο νεότερο εαυτό μου, αν είχα τη δυνατότητα. Όμως, δυστυχώς, ο ήλιος δεν είναι πια φίλος.. Ίσως και να μην ήταν ποτέ δηλαδή και να συντηρουσαμε απλά μία αυταπάτη μέχρι την αφύπνιση… Ή την ενηλικίωση…
    Πάντα αγαπώ τα γραφόμενα σου όμως. Έχουν τη γείωση που χρειάζομαι και συνάμα εκείνο το πρίμο το αεράκι που δίνει ώθηση. Τα φιλιά μου!

  • ainafets

    26 Οκτωβρίου 2019 at 13:36

    Έτσι Joanna μου, ας αφήσουμε τις σκιερές μας αναμνήσεις πίσω μας!
    Όλοι έχουν μια σκιά που μόνο όταν είσαι κάθετα στο ήλιο-φως, αυτή παύει να υπάρχει και αυτό για λίγο όμως μέχρι να ξαναεμφανιστεί στην επόμενη κίνηση!
    Πολύ καλά κάνεις και παίρνεις μέρος σε παρόμοιους διαγωνισμούς, γιατί είναι μια ευκαιρία να ξεδιπλώσεις τις σκέψεις σου και γιατί όχι και ν’ ανοίξεις την καρδιά σου!
    Πολλά γλυκά ΑΦιλιά σου στέλνω! 🙂

Αφήστε το Σχόλιο σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *